Etiketler

, , , , ,

Ben daha başından beri onunla konuşmaya başladım. Tamam, çok yorgun olduğumda içimden konuşuyorum belki ama böyle bile olsa beni anladığına, hissettiğine inanıyorum. Hatta ne fark eder, zaten başında henüz kulakları bile yoktu fasulyenin. Zaman zaman söylediğim şeylere ben bile çok gülüyorum:

“ Naapıyon len beybi? İyi misin, iyi besleniyor musun? Gelişiyor musun güzel güzel? Nasıl orada keyfin yerinde mi? Rahmim nasıl bir yer? Rahat mısın?”

“ Yaa kusura bakma bebeğim yaa, ama napayım çok gazım var. Çok rahatsız etmedim umarım” diyerek kendisinden gaz çıkardıktan sonra özür diliyorum!

Ya da bazen kendisine devamlı kızım diye hitap ettiğimde, ya erkek olur da cinsel kimlik bunalımına girerse çocuk şimdiden, ya da bana darılırsa diye endişe edip açıklama getiriyorum: “ ya ben sana kızım diyorum ama oğlum da olabilirsin, öyle ağzım alışmış ya kıza o yüzden. Yani erkeksen de hiç önemli değil, sakın takma bunu kafan oğlum! Ya da kızım!” hahahaha

“ Merak ediyorum beybi, acaba olduğun yerden benim iç organlarımı da görebiliyor musun? İçerisi nasıl keşke çıkınca bana biraz anlatabilsen”

Gördüğünüz üzere ben deli değilim, sadece hamileyim 🙂

Reklamlar